Handreiking naar Tomas Ross (en een voorafje)

Soms word je wakker op een zondag en lees je iets dat alles bevestigt wat je al wist. Deze zondag was dat de column van Tomas Ross, die hij in reactie op columns van Saskia Noort en ondergetekende schreef. Mijn eerste gedachte toen ik het las was: I rest my case. Zo ongeveer elke zin in zijn column versterkt het punt dat ik trachtte te maken. Het onvermijdelijke woord ‘feminist’ viel. Ik zag de barricaden alweer voor me, alleen was ik niet van plan mijn beha’s te gaan verbranden.

Wat nu zo jammer is, is dat Ross het punt volledig mist. Ik spreek nu voor mezelf, niet voor Saskia. Mijn reactie ging inderdaad niet over de kwaliteit van thrillers, wat hij zo jammer vindt. Punt is, dat wanneer er op een manier bejegend wordt die zo tegen de borst stuit, een manier die een grote groep mensen (lees vrouwen) over één kam scheert, ik geen zin meer heb om op de eigenlijke inhoud in te gaan. Als mijn kinderen mij scheldend iets vragen, ga ik in op het gescheld, niet op de rest. Pas als ik normaal aangesproken word, krijgen ze het antwoord waar ze op zitten te wachten. Als je dan in je verweercolumn aankomt met opmerkingen als ‘de brandstapel rookt alweer, gedachtepolitie’ en och, je haalt er ook nog een dode vriend bij, dan laat je jezelf vooral kennen in mijn optiek.

Dit is exact wat al zo lang gebeurt: wat er gebeurde als joden, negers, homo’s en vrouwen voor hun rechten gingen staan (Ja, dit klinkt dramatisch, en nee, ik moet niet bijna ongesteld worden). Dan wordt alle opstand gebaggataliseerd onder het mom: ‘je mag ook helemaal niets meer zeggen’. Nou, laat ik het dan maar benadrukken: nee, dat mag ook niet! Als je daadwerkelijk over inhoud wilt praten, moet de uitgangspositie gelijkwaardig zijn. Dan moet de bejegening gelijkwaardig zijn. Dan moet de erkenning van elkaar als mens gelijkwaardig zijn. Dat mag u flauw en zeikerig of wat dan ook vinden, mijnheer Ross, maar dat is wat mensen normaal gesproken horen te doen. Als u dan niet verder komt dan mijn achternaam als een feministische uiting te interpreteren, dan doet dat vooral bij mij het vermoeden rijzen dat u last heeft van omgekeerde penisnijd. Ik kan dan op geen enkele manier de opgeroepen inhoudelijke vraag nog serieus nemen.

Maar, omdat ik wel degelijk gedachten en zorgen heb over de kwaliteit van thrillers en daaraan verbonden het imago van het genre, reik ik bij deze de hand. Als relatief onbekende vrouwelijke en kennelijk feministische schrijver nodig ik Ross uit om in gesprek te gaan over de kwaliteit van thrillers, van zowel man als vrouw. In gesprek zonder denigrerende toevoegingen, dat dan weer wel. Van mens tot mens, niet van man tot vrouw of van kwebbelkut tot niet meer relevante oude man. In afwachting daarvan ga ik verder met boeken te schrijven van nog te bediscussiëren kwaliteit.

Lees hier de laatste reactie van Ross.

3 gedachten over “Handreiking naar Tomas Ross (en een voorafje)”

Een reactie plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.