Over Mariska

Ik werd geboren in 1970 in het Achterhoekse Eibergen, maar verhuisde snel daarna naar Hengelo. ‘Lezen’  was al vrij jong mijn meest favoriete hobby. Nog steeds smelt ik van nostalgie als ik langs de oude bibliotheek van Hengelo fiets.

Na een korte studie in Den Haag, verbleef ik enkele jaren in Spanje en Frankrijk, om vervolgens weer terug te keren naar Hengelo. Ik ging theologie studeren om vervolgens als docent levensbeschouwing aan de slag te gaan op diverse scholen, waaronder de lerarenopleiding. Tijdens een reorganisatieperiode zag ik een vacature voorbijkomen van een grote regionale uitvaartonderneming. Deze zocht een kracht die een onderwijsopleiding wilde opzetten. Ik werd aangenomen en in korte tijd ontwikkelde ik enkele scholingen over uitvaartgelieerde onderwerpen (zoals postmortale zorg, rouw en zingeving), die ik zelf ook gaf aan (met name) verpleegkundigen en verzorgenden.

Kort nadat ik op een congres over palliatieve zorg mijn latere man ontmoette, startte ik met hem een eigen onderneming: Bureau MORBidee. Het Bureau zet zich in voor een betere bespreekbaarheid van de dood, onder meer door gesprekshulpen te ontwikkelen, Death Cafés te organiseren en met een grote ‘Before I Die Wall’  door Nederland rond te toeren. Ook initieerden wij publiekscampagnes over de dood, zoals ‘Zullen we over de dood praten?’ en ‘Heb je even voor mij?’.

Daarnaast schrijf ik columns en blogs, onder andere voor de website van Bureau MORBidee, maar ook voor de grootste uitvaart-website van Nederland, www.uitvaart.nl. Ik schrijf vooral over rouw. Daarin komen het (jonge) verlies van mijn broertje Donny (toen ik 21 jaar was) en mijn moeder (in 2012) regelmatig voorbij.

Ondertussen bleef ik een gepassioneerd lezer. Gebroeders Karamazov van Dostojewski en Donna Tartts De verborgen geschiedenis zijn al jarenlang mijn favorieten, maar dat neemt niet weg dat ik me vol enthousiasme op nieuwe literatuur stort. Vooral mijn oude liefde – spannende boeken lezen – koester ik. Het was dan ook niet zo gek dat ergens in mij de wens zat ooit een eigen boek te schrijven. Dat werd Hoofdzaak, een thriller. Ik schreef het in drie maanden tijd. Nadat ik op een vrijdag het manuscript naar de Crime Compagnie had verstuurd, volgde op maandag een uiterst positieve reactie van de uitgever. Een week later ondertekende ik een contract voor minstens twee boeken.